een soort troost Linne Bie maar zonder het nog met

maar zonder het nog met zeker-heid te weten neemt de schrijver stilaan afscheid van de roman

Daar krijgt hij een goede vriend die hem buitenlandse talen leert

Het zoutpad

met nadruk op observatie en zoekactiviteiten binnen alledaagse transportcontexten

Ze praten met Rutte over de aardbevingen

een soort troost Linne Bie maar zonder het nog metWat rest er nog, als de wind wild om zich heen grijpt en je de grond op smakt? Wat rest er nog, als de grond geen grond blijkt te zijn? Wat rest er nog, als je maar door de lucht tolt? Steekt storm op, richt dat heel wat aan. Storm blaast weg wat je kent, soms zelfs wie je bent. Storm blies de pen uit Trochs hand. Plots had de man van het woord geen taal meer. Wou hij de wind te slim af zijn, moest hij voet voor voet op zoek naar zin, naar grond, naar